Het Ooievaarplein vormt het sluitstuk van ‘Dudok Revisited’. Het project verrijkt de context door nieuwe kwaliteiten en een nieuwe samenhang. In het project versmelten eengezinswoningen en portiekwoningen tot één ongedeelde architectuur. De drie nieuwe gebouwen met platte daken zijn allen opgebouwd uit een tweelaags en een vierlaags deel. De verhogingen zijn zo gegroepeerd, dat het nieuwe plein een lage en een hoge toegang krijgt. De lage toegang bevindt zich aan de zuidzijde, ten behoeve van zonlicht op het plein. Vanwege de beoogde verweving is een nadere gebouwgeleding vermeden en zijn de raamcomposities familie van elkaar. Kleur en detail leggen een relatie met het vooroorlogse, noordelijke deel van Liebergen. De gevels zijn bekleed met baksteen, en uitgevoerd in haut-reliëf, daar waar de gebouwen elkaar naderen, als waren het tandwielen: strepen tegenover strepen, stippen tegenover stippen. De stenen zijn speciaal voor dit project gebakken en zijn verlijmd, om de warme kleur van de steen te laten spreken. Het plastische effect wordt verder benadrukt door diepe negges en enkele naar voren geplaatste ramen. Benadrukking van overige details is vermeden, vensterbanken en dakranden zijn minimaal gedetailleerd.